Nieuwe Nationale Eenheid

Het neo conservatisme zoals we die kennen vanuit de VS, is de ideologische tegenhanger van het Volks Nationalisme. Binnen een neo conservatief stelsel heeft het bedrijfsleven de absolute macht. De politiek is het werktuig van grote conglomeraten, die hun politieke macht behouden doormiddel van hun kapitaal.

Een goed voorbeeld hiervan is de VS, een land waarin een kleine beweging, namelijk de conservatieven, de macht heeft en de financiële middelen die te behouden. De gehele Amerikaanse cultuur is gericht op puur materialisme, iets wat men in toenemende mate terug vind in de gehele Westerse cultuur.

Na de val van de USSR bleef de VS als enige supermacht over, en zag men de kans schoon om hun schijndemocratisch kapitalistisch stelsel wereldwijd te exporteren. Als men kijkt naar het buitenlands beleid van de VS, dan ziet men dat deze er puur op gericht is de belangen van de Amerikaanse conglomeraten veilig te stellen.

Eenieder met enig historisch besef zal moeten erkennen dat het de VS echt niet gaat om het brengen van “democratie en vrijheid” wereldwijd. In veel gevallen zijn het juist democratische regimes die omver geworpen zijn door Amerikaanse politieke inmenging.

Wat geeft de VS überhaupt het recht zijn politiek stelsel wereldwijd op te dringen? Het patriottische Amerikaanse volk kenmerkt zich in kortzichtigheid en kan weinig tot geen respect opbrengen voor het patriottisme van andere landen. De VS ziet zichzelf als de “chosen one”, de ultieme en absolute machthebber van de wereldpolitiek.

Het gebrek aan identiteit en cultureel erfgoed binnen de VS, heeft het Amerikaanse patriottisme gevormd tot wat het vandaag de dag is. Men heeft in een eeuw een materialistische massa cultuur gevormd waarin alles draait om het individu. Dit gehele stelsel is voortgekomen uit het kapitalisme en een multiculturele samenleving. Men laat zich leiden door de massamedia, een instrument van de politiek om de bevolking te indoctrineren en onder de duim te houden.

Het is datzelfde Amerikaans patriottisme dat gretig door de neo conservatieven word gebruikt om eenzelfde politiek stelsel te exporteren naar het buitenland. Er word gezocht naar een vijand om dit te legitimeren voor de Amerikaanse bevolking.

Een voorbeeld hiervan is het Islamitisch terrorisme, dat grotendeels voortkomt uit het Amerikaans buitenlands beleid in het recente verleden. Het is terug te leiden tot de koude oorlog toen de Islamitische vrijheidstrijders nog actief gesteund weren door de CIA, in hun heilige strijd tegen het oprukkende communisme. Pas toen dezelfde Islamitische regimes de belangen van grote Amerikaanse conglomeraten in gevaar brachten werden zij als vijand beschouwd. De reactie van deze regimes, namelijk het hedendaags Islamitisch terrorisme, word vervolgens gebruikt om het tegenover de Amerikaanse burger te rechtvaardigen hun belangen veilig te stellen.

Doormiddel van het voeren van oorlogen probeert het staatsapparaat van de VS pro-Amerikaanse marionetten regeringen te installeren in olierijke landen zoals Irak. Van de bevolking in landen als Irak wordt verwacht dat zij hun eeuwenoude culturele en religieuze verschillen op zij zetten om een kapitalistisch stelsel naar Amerikaans model te verwelkomen. Deze vernedering van die mensen door de VS en haar bondgenoten zijn de voornaamste redenen voor het hedendaags Islamitisch terrorisme.

Wat voor reactie had men dan verwacht op een militaristisch buitenlands beleid zoals het Westen vandaag de dag uitvoert. Men pretendeert “vrijheid” en “democratie” te brengen, maar vergeet voor het gemak dat er vele verschillende bevolkingsgroepen bij elkaar wonen, die er elk hun eigen gebruiken en tradities op na houden. Door deze grote culturele verschillen is het hypocriet om te denken dat er een democratische eenheid zal kunnen worden bereikt. Het opdringen van een “vrije democratie” zal eerder provocerend werken. Zeker gezien de militaristische middelen die gebruikt worden om dit doel te bereiken, en de schending van de Geneefse conventie van de mensenrechten. Het lijkt erop dat de VS haar doel is voorbij gestreefd.

De VS profileert zich meer en meer als een autoritair regime dat hun “way of life”aan de gehele wereld probeert op te dringen. Helaas heeft Europa zich lang geleden al laten inbedden in de Amerikaanse economie, en is de veramerikanisering van Europa een feit. De onderlinge belangen zijn zo groot dat Europa (vaak noodgedwongen) zich profileert als de ultieme bondgenoot van de VS. De Westerse wereld lijkt een grote voorstander van globalisatie en vrije markt werking, waardoor het bedrijfsleven een ongekende macht kan uitoefenen.

VFN

Historic landmarks and historic homes in the US.